Jezelf sturen is één ding, maar ook nog een groep moeten sturen kan soms tot grote frustraties leiden. Vooral wanneer je de kar heel hard probeert te trekken. In deze post behandel ik de grote voordelen van ‘gedeeld’ leiderschap en daarmee ‘vanuit de achterhoede aansturen.’ Dit is wat mij betreft iets wat je niet alleen uit kunt voeren op de werkvloer, maar ook thuis.

Ubuntu, dit is wat Mandela bedoelt…

“Dit is wat Mandela bedoelt met vanuit de achterhoede aansturen. Een goed stamhoofd zal zijn mening niet met veel grandeur verkondigen en anderen niet bevelen hem te volgen. Hij luistert, vat samen en probeert daarna de meningen te vormen en de mensen te sturen om tot actie over te gaan.”
– Richard Stengel, Nelson Mandela 15 lessen (P. 68)

“Afrikaans leiderschapsmodel komt het beste tot uitdrukking in het woord Ubuntu, het idee dat wij als mensen alleen door andere mensen mens zijn, dat wij het beste uit onszelf halen door middel van onbaatzuchtige interactie met anderen.”
– Richard Stengel, Nelson Mandela 15 lessen (P. 69)

In een eerder stuk schreef ik in het kort over ‘eerst luisteren’ en vanuit het luisteren ‘sturen’. Wat een krachtig leiderschap is leiderschap volgens Ubuntu. Het grappige is dat ik bij bedrijven die ondernemen vanuit hun hart zie dat ze steeds meer volgens de Ubuntu-gedachte werken. Natuurlijk, bedrijven blijven business maar waarom zou het daar niet zo kunnen gaan? Zo af en toe neemt de ‘baas’ een grote beslissing. Maar in het grotere geheel beslist iedereen. Met z’n allen zijn wij wijzer.

Onbaatzuchtige interacties
Naast het luisteren naar anderen gaat het bij Ubuntu ook over ‘onbaatzuchtige interacties’. Wat is dat precies, onbaatzuchtige interacties? Ik denk dat dat betekent dat je dingen doet voor anderen, zonder daar iets voor terug te verwachten. De Indianen deden dat onderling. Zo ook de Afrikanen. Waarom zouden wij dat als Europeanen dan ook niet kunnen doen? Het is bewezen dat dingen doen voor anderen (zonder daar iets voor terug te verwachten) een veel groter geluksgevoel geeft dan dingen doen voor jezelf (zie hier en hier, beide artikelen zijn onderzoeken van Stanford).

Ik geloof er stellig in dat deze onbaatzuchtigheid zichzelf uiteindelijk op een of andere manier ‘terugverdient’. Ik moet wel een kleine nuance leggen op deze ‘onbaatzuchtige interactie’. Het kan nooit onbaatzuchtig zijn wanneer de ander het van jou verwacht en jij het daarom (gewoon maar) doet. Iets is alleen onbaatzuchtig wanneer je het zelf echt wilt doen. Als het maar geen verplichting is.

Leiderschap is niet alléén leiding nemen

“Sinds zijn jeugd had hij begrepen dat gemeenschappelijk leiderschap [leiding geven met je hart] twee aspecten kende: de grotere wijsheid van de groep in vergelijking met die van het individu, en de grotere investering van de groep bij elk resultaat dat door consensus was bereikt. Het was een win-winsituatie.”
– Richard Stengel, Nelson Mandela 15 lessen (P. 71)

Het is soms zo lastig. Begrijpen dat twéé zoveel meer en belangrijker is dan ik alleen. Toch is het zo. Het internet is er een levend voorbeeld van. Het is ongelooflijk knap hoe het besturingssysteem Linux is gemaakt door zoveel verschillende mensen. De ‘rating’-systemen (reacties, recensies, sterretjes, views) op internet en alle andere middelen die zijn ontstaan door middel van samenwerking of groepsactiviteiten.

Daarnaast – zoals hierboven ook geschreven staat – is het cruciaal om een consensus te bereiken als groep. Op die manier zal er veel meer bereikt worden, ook al is het misschien niet de ‘kortste route’. Het is wel ondernemen met je hart.

Vraag om hulp

“Mandela begreep dat er niets is wat je meer geliefd bij anderen maakt, dan wanneer je hun om hulp vraag. Als je je tot anderen wendt, vergroot dat hun loyaliteit ten opzichte van jou.”
– Richard Stengel, Nelson Mandela 15 lessen (P. 66)

Iedereen kent ze wel, leiders die alles zelf willen doen. Mijn ervaring met deze leiders is dat ze uiteindelijk opgebrand zijn en dat mensen om hun heen ‘lui’ worden. Ik denk dat een gezonde mix van hard werken en om hulp vragen de juiste combinatie is. Je zou werknemers op kunnen dragen om werk voor jou te doen. Of ze simpelweg om hulp vragen. Ik vermoed dat het laatste veel krachtiger is.

Datzelfde geldt natuurlijk ook wanneer je zelfstandig ondernemer bent. Je zou alles zelf kunnen oplossen. Of je kunt ervoor kiezen om zo nu en dan de hulp in te schakelen van een andere ondernemer. Ten eerste maakt dat je netwerk sterker en ten tweede is je probleem waarschijnlijk veel sneller opgelost. Dat scheelt tijd en energie! Wat je opnieuw in waardevollere zaken kunt investeren.

Wend je tot anderen, vergroot hun loyaliteit ten opzichte van jou!

Over Mij

Over Nathan Jansen

“waarom combineer je ‘het gaat om het hart’ niet met het helpen van mensen met hun onderneming?” Waarom had ik daar niet aan gedacht! Geniaal!

Hoi, ik ben Nathan Jansen. En ik ben op zoek naar de beste manier om te ondernemen vanuit je hart. Tijdens mijn zoektocht deel ik zoveel mogelijk praktische informatie.
Lees verder

Blijf op de hoogte

Wil je op de hoogte blijven van Hart en Ondernemen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief.

2 thoughts on “Vanuit de achterhoede aansturen – Les 4 Nelson Mandela deel 2

  1. “Maar in het grotere geheel beslist iedereen. Met z’n allen zijn wij wijzer.” Ja, helemaal mee eens! Mooi artikel en vooral ook goed hoe je opnieuw de link legt met zelfstandig ondernemerschap. Ook als zelfstandige hoef je niet alles zelf te doen of te beslissen! Dat zou nog eens wat zijn. Het stelt mij vaak gerust als ik me realiseer dat ik altijd om hulp kan en mag vragen. Onze Google Hangouts zijn er een mooi voorbeeld van! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *